Piosenka drużyny

 

Piosenka drużyny

Szukałaś swego miejsca długo,

odkryłaś życia szlak,

na mapie nie znalazłaś drogi,

nie wskazał ci jej ptak.

Na końcu świata nie odnajdziesz,

lecz czemu szukasz tam,

tego, co przecież nosisz w sercu,

od bardzo wielu lat.

Ref.: Na tej POLANIE 

słońca świtanie i zachód, środek dnia.

Kiedy tu staniesz,

zrozumiesz ciszę co sięga w głębię tak.

Ogień rozpalisz

i czas zatrzymasz w konarach leśnych drzew,

o państwie Polan

w blasku płomieni popłynie stara pieśń.

Nie chcę byś stała się zbyt dumna,
o spokój myśli dbaj,
ucz się pokory i przyjaźni,
w swym przyrzeczeniu trwaj.
Pragnieniem moim jest byś była,
w mundurze szarym swym,
by w tobie wnet dojrzała siła,
do życia twardej gry.

Są takie prawdy, których nigdy,
nigdy nie zatrze czas,
i takie słowa co poruszą,
nawet najtwardszy głaz.
Tobie nie wolno jest zapomnieć,
ty jej pamięci strzeż,
za ciebie dała swoje życie,
młodą przelała krew.